To The Next Step, 'Till The Last Step...

Τετάρτη, 26 Μαΐου 2010

Still Learning



Κάποτε είχαμε παίξει σκάκι μαζί, δε θυμάμαι πότε ήταν πάνε πολλά χρόνια τώρα.. Όποτε έπαιζα μαζί του έχανα.. Είχε παίξει και με τον μικρό μου αδερφό θυμάμαι εκείνη τη μέρα. Έχασε κι αυτός.. Τον θυμάμαι που έκλαιγε και χτυπιόταν γιατί δε μπορούσε να καταλάβει το λόγο που χάνει. Ούτε εγώ μπορούσα καλά καλά σαν παιδί τότε.. Ήμουν καλός για την ηλικία μου έλεγαν, αλλά δεν έφτανε αυτό.. Σ' εκείνη την παρτίδα θα έχανα σίγουρα, ήμουν πολύ πίσω κι όμως δεν τα παρατούσα για κανένα λόγο.. Όχι, θα παίξουμε μέχρι το τέλος έλεγα.. Και ο αδερφός μου εκεί δίπλα ακόμη έκλαιγε.. Και τότε θυμάμαι που μου είπε: "Δε ξέρεις να χάνεις"..
Μου 'χε φανεί τότε τόσο άσχημο, τόσο υποτιμητικό.. "Εγώ δε ξέρω να χάνω?.. Εδώ ο άλλος χάνει και κλαίει και λες εμένα μετά?..." του είπα. "Το να κλαις δε σημαίνει ότι δε ξέρεις να χάνεις, απλά του είναι δύσκολο σ' αυτήν την ηλικία να εκφράσει αλλιώς το θυμό του.. Ενώ εσύ δεν τα παρατάς γιατί δε μπορείς να αποδεχθείς την ήττα σου.." μου απάντησε.. Ομολογώ ότι δεν έκατσα να αναλύσω τη φράση του καθόλου, λόγο νεύρων ίσως, και απλά είπα από μέσα μου: "δε ξέρεις τι λες, δε με καταλαβαίνεις".. Έτσι νόμιζα, πόσο χαζός ήμουν τελικά...
Σήμερα είδα. Έχασα. Έμαθα και πλέον ξεχώρισα τα πράγματα μέσ' στο μυαλό μου.. Εγώ ήμουν αυτός που δεν καταλάβαινε, τώρα του το αναγνωρίζω κι ας είναι λίγο αργά.. Δεν ήξερα να χάνω, για την ακρίβεια δε μ' αρέσει να χάνω πουθενά και γι' αυτό δε το αφήνω να συμβεί όσο περνάει απ' το χέρι μου.. Όμως όταν δεν είναι στο χέρι σου τι κάνεις?.. Δεν ήξερα να χάνω και το κατάλαβα τώρα που έχασα πραγματικά.. Καλύτερα να τα παρατούσα εξ αρχής θα 'λεγε κανείς, αλλά έκανα το ίδιο λάθος με την παρτίδα σκάκι τότε.. Εντάξει, τουλάχιστον τώρα ξέρω (ας πούμε) οπότε δε θα υπάρξει και τρίτη φορά.. Είναι ένδειξη ανωτερότητας να τ' αφήσεις όταν βλέπεις ότι όλα καταλήγουν σ' ένα αδιέξοδο λένε... Συγγνώμη που δεν κατάλαβα.. Στην επόμενη παρτίδα μας θα τους ακούσω...

12 σχόλια:

efhbos είπε...

Και σε ποιον αρεσει να χανει...?
Τουλαχιστον εχεις τον χρονο να διορθωσεις το λαθος?

Sweet truth! είπε...

"Είναι ένδειξη ανωτερότητας να τ' αφήσεις όταν βλέπεις ότι όλα καταλήγουν σ' ένα αδιέξοδο λένε"

αλλά είναι το πείσμα και ο εγωισμός (ο καλός εγωισμός) που σου μαθαίνουν να πολεμάς για τη ζωή σου και γι αυτά που θέλεις.

Λένε επίσης ότι η προσπάθεια μετράει, δεν έχει σημασία ούτε η νίκη ούτε η ήττα.
Τώρα αν δεν ξέρεις να χάνεις, αυτό δεν μπορώ εγώ να το γνωρίζω.

Ήταν πολύ όμορφο το κείμενό σου...
και πρώτη φορά άκουσα αυτή την εκδοχή, για το κλάμα, ως απλή έκφραση του θυμού... Με κάνει να καταλαβαίνω πολλά.

Φιλιά καλέ μου!!!

Liani είπε...

φιλε μου καλε
καλε μου Αδη

με αναγκασες να πιω μια μπυρα για να μπω σε Comment Mode
αλλα τελικα απ την μπυρα νυσταξα και θα την πεσω χΔ

αλλα μην νομιζεις οτι θα ξεφυγεις απο το καφρικο μου χιουμορ.

θα επιστρεψω και θα μιλησω μολις
αααΑΑαΑ!
μπορω
α!
να σκεφτω
ZzZZzZzzzzZzzZZzzzzzzZzzZzz!
Liani :P

ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΨΥΧΗΣ είπε...

Στο όλο θέμα νομίζω η σιωπή μου θα τα πει όλα.... μόνο μια σκέψη.

Αν όλος ο κόσμος μου πει αυτή η παρτίδα είναι χαμένη και εγώ πιστεύω ότι δεν είναι και είμαι αληθινός με τον εαυτό μου, ξέρω να χάνω αλλά βλέπω ότι το αδύνατο για τον κόσμο εγώ μπορώ να το κάνω εφικτό... και τελικά χάσω...
αυτή η μάχη έχει την ίδια ανωτερότητα με την ήττα. Πιστευω, νομίζω, ίσως, ελπίζω...

Έχουν χαθεί πολλές μάχες χωρίς καν να γίνει προσπάθεια...
Πρέπει να τα παρατάς όταν εσύ δεις το αδύνατο όχι ο άλλος... απλά πρέπει να βλέπεις καθαρά τι αξίζει τα πάντα και τι το τίποτα.

Ίσως σε κουράσω αλλά θα θυμηθώ μια ιστορία που εξελίχτηκε μπροστά στα μάτια μου όταν ήμουν 9 χρονών.

Μια απότομη ανηφόρα 5-6 μέτρα όχι παραπάνω οδηγούσε στον δρόμο από το χωράφι, ένα άλογο προσπαθεί να φέρει το φορτωμένο κάρο στο δρόμο.
Μετά από 2 με 3 προσπάθειες οι παραβρισκόμενοι αναφώνησαν πως είναι αδύνατον είναι πολύ το φορτίο.
Το άλογο δεν τους άκουσε και με απίστευτα ψυχικά αποθέματα και με προσπάθεια και έκφραση στα μάτια του που με συγκλόνισε έφερε το κάρο στο δρόμο.
Για έναν ανάξιο λόγο των ανθρώπων εγώ τι πρέπει να κάνω για να φανώ άξιος στα μάτια του αλόγου...!

Adis είπε...

Efhbe,
πολύ εύκολα όλοι θα έλεγαν πως δε θέλουν να χάσουν, αλλά απ' τις πράξεις φαίνεται το τι θέλει ο καθένας πραγματικά.. Πολλοί θα 'λεγαν "δε θέλω", αλλά λίγοι είναι σε θέση να κάνουν κόπο για να πετύχουν.. Οι περισσότεροι συμβιβάζονται θα έλεγα.

Και δεν είναι θέμα λάθους νομίζω, απλά καμιά φορά καταλαβαίνω ότι αργώ να συνειδητοποιήσω κάποια πράγματα..

Καλό βράδυ! :)


Sweet truth,
το πείσμα, η υπομονή και η επιμονή ναι, αλλά ο εγωισμός δε νομίζω πως βοηθάει.. Ο εγωισμός ίσως και να σου βγει σε καλό στο τέλος, αλλά δε μπορείς να ξέρεις εξ αρχής ώστε να πεις πως είναι "καλός"..

Και αν και το συμαντικότερο είναι όντως η προσπάθεια εγώ νομίζω πως μερικές φορές χρειάζεται και το αποτέλεσμα.. Σε πολλά αθλήματα παράδειγμα ακούς να λένε: "παίξαμε καλά, αλλά χάσαμε και αυτό μετράει.." και αυτό συμβαίνει και σε πολλά "αθλήματα" της ζωής...

Σ' ευχαριστώ πάντως, καλό σου βράδυ! :)
Φιλιά.

Adis είπε...

Liani,
απ' ό,τι φαίνεται ξεκίνησες δυναμικά σε Comment Mode, αλλά τελικά ηττήθηκες μπαίνοντας σε Sleeping Mode.. :P

Εγώ θα περιμένω, μόνο πρόσεξε μην αργήσεις πολύ και με βρεις και 'μένα στην ίδια κατάσταση όταν ξανάρθεις.. ;)

Καλή ξεκούραση! :)


ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΨΥΧΗΣ,
να με κούρασες? Πάντα χαίρομαι να διαβάζω τέτοια σχόλια. :)

Ένα βίωμα σαν και αυτό πιστεύω είναι αρκετό για να σου δώσει δυνάμεις να συνεχίζεις κάθε φορά στα εμπόδια για μια ζωή..
Η λογική των ανθρώπων καμιά φορά φαίνεται πως μας τραβάει πίσω αντί να βοηθάει.. Πρέπει να ξέρεις που πρέπει ν' αντιδράσεις με τη λογική και που όχι.. Εκεί δείχνεις πιστεύω την αξία σου και όχι στον αν τελικά θα χάσεις ή θα κερδίσεις..

(Βέβαια, όπως είπα και παραπάνω, κάπου κάπου χρειάζεται και το αποτέλεσμα.. Που σημαίνει πως για να το αποκτήσεις όλα είναι μεσ' στο παιχνίδι...) ;)

Καληνύχτα. Φιλιά! :)

stolenblood είπε...

αν δεν χάσεις δεν καταλαβαίνεις την αξία της νίκης...΄συνέχεια κέρδιζες είπες...τώρα έχασες...δεν πειράζει γιατί θα δεις...η επόμενη νίκη δεν θα έχει καμμία σχέση με τις τόσες νίκες σου....θα είναι μοναδική!

Adis είπε...

Stolenblood,
βραδυνός βραδυνός.. Έχεις δίκιο, πρέπει να 'χεις δίκιο.. Τώρα έχω αρχίσει να το πιστεύω και εγώ για ένα περίεργο λόγο.. Ο χρόνος θα δείξει και σ' αυτήν την περίπτωση..

Καλό ξημέρωμα.. :)

annanas είπε...

"Αν όλος ο κόσμος μου πει αυτή η παρτίδα είναι χαμένη και εγώ πιστεύω ότι δεν είναι και είμαι αληθινός με τον εαυτό μου, ξέρω να χάνω αλλά βλέπω ότι το αδύνατο για τον κόσμο εγώ μπορώ να το κάνω εφικτό... και τελικά χάσω...
αυτή η μάχη έχει την ίδια ανωτερότητα με την ήττα."

Τα είπε πολύ καλά το παράθυρο. Θα προσθέσω ότι παρά τις ήττες που έχω φάει, δεν μου αρέσει καθόλου να χάνω (βλ Μόνικα από Friends). Εγωιστικό; Παιδιάστικο; Μπορεί.

Adis είπε...

Annana,
καθόλου παιδιάστικο, αντιθέτος.. Εγώ πιστεύω ότι αυτή πρέπει να είναι η ψυχολογία εξ αρχής αν θες να έχεις πιθανότητες να κερδίσεις τη κάθε μάχη στο τέλος.. ;)

Friends Forever!!! :P

Καλό βράδυ και καλά ξεμπερδέματα με τα δικά σου.. :)

giotis.s είπε...

εγώ θα έλεγα ότι δν ξέρεις να χάνεις όταν δν έχεις προσπαθήσει. όταν δν προσπαθείς επειδή φοβάσαι να χάσεις. όταν παίξεις κ χάσεις τότε προσπάθησες. έδωσες κ απέτυχες. θα κριθούμε όλοι στα μέτρα των δυνατοτήτων μας δν λένε? είναι πολύ χειρότερα όταν δν έχεις προσπαθήσει.έχω χάσει πολλά λόγο αυτού.πάρα πολλά για το οποία μετανιώνω που δν προσπάθησα περισσότερο....

επειδή η ιστορία σου μου ξύπνησε αναμνήσεις κ συγκεκριμένα με το σκάκι θα σου πω κ γω την ιστορία μου πάνω στην προσπάθεια.
γενικότερα τους κανόνες τους είχα μάθει στις πρώτες τάξεις του δημοτικού από τον πατέρα μου κ ψιλοέπαιζα μαζί του αραιά κ που. πάντα έχανα. αλλά συνέχιζα να παίζω κ να προσπαθώ να τον νικήσω-διάβασα κ ένα βιβλίο άρχισα να παίζω κ στο ιντερνετ με άλλους.
πλέον στο γυμνάσιο είχα βελτιωθεί αρκετά. μετά άρχισα να μαθαίνω σε έναν φίλο μου σκάκι. παίζαμε για 9μήνες περίπου 5φορές την εβδομάδα 2-3 παιχνίδια την μέρα. στο τέλος τον Μάι σε σχολικό τουρνουά που έγινε εγώ βγήκα δεύτερος κ αυτός τρίτος. δν τα παράτησε κ στο τέλος ανταμείφθηκε.όπως κ εγώ είχα βελτιωθεί. μετά όσες φορές ξανάπαιξα με τον πατέρα μου τον νίκησα.(κ μετά αφού είχα πετύχει το στόχο μου παράτησα στο σκάκι......)
κ μάλιστα όλη αυτή η προσπάθεια έγινε σε ένα παιχνίδι που το βαριέμαι γτ πρέπει να περιμένεις να σκεφτεί ο άλλος κ στη συνέχεια αισθανόμουν άσχημα όταν ήξερα ότι με περιμένει ο άλλος να παίξω

Adis είπε...

Giotis.s,
είπες: "εγώ θα έλεγα ότι δν ξέρεις να χάνεις όταν δν έχεις προσπαθήσει. όταν δν προσπαθείς επειδή φοβάσαι να χάσεις."

Ε λοιπόν έχεις πολύ δίκιο.! Και θα σου 'λεγα να το ξαναπείς για να τ' ακούσουν και κάποιοι άλλοι, αλλά μάλλον δεν αξίζει και τόσο...

Έχεις όμως ένα λάθος στο σκεπτικό σου για το σκάκι νομίζω.. Δεν είναι παιχνίδι στο οποίο πρέπει να περιμένεις κάτι, αντιθέτος ακόμη και στη σειρά του άλλου πρέπει να σκέφτεσαι την επόμενη κινησή σου και πάει λέγοντας.. Και αν παίζουν δυο άτομα που ξέρουν τότε δεν υπάρχει συχνά αυτό το φαινόμενο.. Μπορείς πάλι να παίζεις και με χρόνο ανά κίνηση αν θες.. Βοηθάει και για να σκέφτεσαι πιο γρήγορα! ;) Όπως και να 'χει εσύ ξέρεις.. :)

Και φαντάσου αφού έκανες τόση προσπάθεια για κάτι που βαριέσαι και πέτυχες, τι θα κατάφερνες αν προσπαθούσες για όλα όσο λες πως δεν έκανες και μετάνιωσες... Κρίμα.. Τουλάχιστον μην ξανακάνεις τα ίδια λάθη αφού πλέον ξέρεις..

Σ' ευχαριστώ πάντως,
καλό βράδυ! :)

Kiitos...