To The Next Step, 'Till The Last Step...

Κυριακή, 18 Απριλίου 2010

Respect (valuation's theory)



Για τον κόσμο μπορεί να είσαι ένας άνθρωπος, αλλά για έναν άνθρωπο μπορεί να είσαι ο κόσμος όλος..

"Θα ήθελα να ήμουν μια σταγόνα αίμα σου, να κυλήσω στις φλέβες σου, να περάσω απ' το μυαλό σου, να νιώσω τη σκέψη σου, να καταλήξω στην καρδιά σου..
Για να δω..
Αν υπάρχω..."

Ποτέ δε θα το άφηνα να συμβεί αν ήταν στο χέρι μου.. Εγώ θα 'χανα πάλι στο τέλος, το ξέρω, αλλά δεν έχει και πολύ σημασία αυτό.. Σ' ευχαριστώ όμως που κατάφερες και μου γνώρισες και αυτή τη πλευρά του εαυτού μου.. Σ' ευχαριστώ.

-Γεια!
-Γεια, χάρηκα..
-Αντίο.

Ξανάνοιξα τα μάτια μου όταν άκουσα τη Φωνή να λέει ψιθυριστά στο αυτί μου:
"Was a time when I wasn't sure
But you set my mind at ease
There is no doubt you're in my heart now.
Said woman take it slow
And it'll work itself out fine
All we need is just a little patience..."

Χάνεις κάτι αφού μάθεις ότι το είχες και καταλαβαίνεις τι είχες αφού το χάσεις... Πονάει λίγο η βέργα της στο χέρι μου, αλλά τελικά την αγαπάω τη δασκάλα μου.. Τη πιο καλή δασκάλα απ' όλες.. Τη ζωή.

Respect...

13 σχόλια:

efhbos είπε...

Εδω νομιζω οτι οι ιστοριες μας κινουνται παραλληλα!
Το τραγουδι υπεροχο!!

Katerina... είπε...

εγω πάλι δεν νομίζω... είμαι σίγουρη!
Τα έχουμε ξαναπεί άλλωστε!
RESPECT ΣΤΗ Ζωή..
Φιλιά!

annanas είπε...

Τη δασκάλα σου την αγαπάς. Το μάθημά σου το παίρνεις όμως;

Adis είπε...

Efhbe,
χαίρομαι. :) Ναι, το τραγούδι απλά υπέροχο.. Είναι σαν βενζίνη στο αμάξι που κινεί την υπομονή και την ελπίδα μου για οποιοδήποτε θέμα..

Καλό ξημέρωμα. :)


Katerina,
σίγουρη ε!? :P
Ναι τα 'χουμε ξαναπεί, αλλά κάποια πράγματα πρέπει να επαναλαμβάνονται για να μη ξεχνιόμαστε.. ;)

Όμορφη μέρα στον τόπο σου! :)
Φιλιά.


Annana,
εδώ χάνω λίγο.. Ποτέ δεν ήμουν καλός μαθητής, αλλά στο τέλος πάντα κάτι μου έμενε.. ;) Πλέον πιστεύω πως έχω αρχίσει να τα παίρνω ευκολότερα..

Πάντως, εκτός απ' τις τελευταίες φράσεις που μιλάω για τη ζωή γενικότερα, όλο το υπόλοιπο είναι ένα απ' τα μαθήματα που άργησα, αλλά πήρα και έμαθα.. Και όχι μόνο για τον άλλο, αλλά και για 'μένα...

(Και ξέχασα επίσης να τονίσω ότι είναι αφιερωμένο..)

Καλή σου μέρα Annanako μου! :)

stolenblood είπε...

κάτι που άκουσα και μου άρεσε..." ζούμε λες και δεν θα πεθάνουμε ποτέ και πεθαίνουμε σαν να μην ζήσαμε ποτέ"...

Liani είπε...

ξερω και γω ενα ποιηματακι που μου αρεσει...

"Σαν Πορδη ξεφυγες απ τα Κωλομερια μου και Δηλητηρίασες την ψυχη μου.
Και τις αναμνησεις μου, τις σαπιες,
τις ε-γκαστρωσες με μισος."

Καθε φορα οταν το θυμαμαι με κανει να κλαιω και να κλανω, τρελε μου Αδη μην κλασεις και εσυ γιατι η καρδια μου θα αναστεναξει απο τις πολλες χημικες αναταραξεις...

και ας κοψουμε τις μαλακιες εδω. Οτι και να εγινε, εγινε. Ανοιξ' τα πανιά σ για νεες θαλασσες και καινουργιες περιπετειες. Νεα προσωπα και καινουργια μουν... ΟΠΑ! σορρυ παρασυρθικα χΔ.

κατι ακυρο το respect τι το εχωσες στο τελος ρε ραπα? :P

Keep dreaming and following those dreams. they shall lead you life.

Liani
Q)

Ανώνυμος είπε...

Ότι πολυτιμότερο στον κόσμο η ζωή, όμως τι παράξενο για να ζήσεις πρέπει να σκοτώσεις, ένα ζώο, ένα φυτό, μοναδική αξία η ανθρώπινη ζωή λες και όλα τα άλλα δεν έχουν ζωή, και αν τα πράγματα δυσκολέψουν πολύ...... ίσως ακόμη και αυτήν την μοναδική σου αξία, κάποιον άλλο.

Respect...
''Χάνεις κάτι αφού μάθεις ότι το είχες και καταλαβαίνεις τι είχες αφού το χάσεις... ''
στο τέλος.... κάθε πράξης, κάθε ύπαρξης, την ώρα που η αυλαία πέφτει το παραμύθι έχει τελειώσει.

Respect...
Στην αγάπη έτσι όπως πρέπει να προσφέρετε με την ελπίδα να μου την προσφέρουν.
Respect...
Σε αυτούς που έζησαν υπερασπιζόμενοι αξίες που .... χάνονται.
Respect...
Στη ζωή των άλλων.

ΗΜ/ΝΙΑ
Όταν από το όνειρο ξυπνάς
και στη ζωή σου σταματάς...

Σεισάχθεια είπε...

Liani.ο κάφρος του ελέους. Και έχει δίκιο.Τώρα που πάτωσες καιρός να ανέβεις.
Καλημέρα:)

Γλύκα είπε...

Γιατί να πρέπει να χάσεις κάτι, για να καταλάβεις την αξία του?
Μάλλον γιατί δεν έχουμε μάθει να εκτιμάμε τους ανθρώπους και τα πράματα που έχουμε δίπλα μας.

Adis είπε...

Stolenblood,
μμμ, πολύ ωραίο! Και είναι κρίμα ενώ γνωρίζεις πως έτσι είναι, να ζεις χωρίς να κάνεις καμία προσπάθεια για ν' αλλάξει κάτι..


Liani,
ξέρεις δεν είναι πάντα εύκολο ν' ανοίγεις πανιά έτσι ξαφνικά.. Και επειδή από 'σένα δε μπορώ να κρύβομαι, δε θα σου πω ψέματα πως εμένα μου είναι δύσκολο να το κάνω.. Μιλάω πάντα για τους πολλούς, αλλά όταν βρεις κάτι που αξίζει πραγματικά λες: "Κρίμα ρε γαμ... να τ' αφήσω και να φύγω έτσι απλά..". Γι' αυτό, ακόμα και περιπτώσεις όπως η δική μου, έχουν εξαιρέσεις.. ;)

Απλά όπως είπες ό,τι έγινε έγινε και λυπάμε που έπρεπε να φτάσουμε ως εδώ για να δούμε κάποια πράγματα...

Κατά τα άλλα έχεις δίκιο! ;)
Τα λέμε..


Wolf,
είπες:
"Respect...
Στην αγάπη έτσι όπως πρέπει να προσφέρετε με την ελπίδα να μου την προσφέρουν.
Respect...
Σε αυτούς που έζησαν υπερασπιζόμενοι αξίες που .... χάνονται."
Ως εδώ καλά, αλλά γιατί μόνο στη ζωή των άλλων?..

Εγώ βασικά, για να γίνω λίγο πιο κατανοητός, με το respect στη ζωή γενικά ήθελα να πω πως, ναι, όλοι ζούμε ωραία ή άσχημα, κάνοντας λάθη πολλά ή λίγα, αλλά στο τέλος ό,τι κι αν έχουμε περάσει ο τρόπος με τον οποίο βιώνεται η ζωή είναι ωραίος. Αξίζει δηλαδή να φτάσεις μέχρι το τέλος σε κάθε περίπτωση.. Όποιος κι αν είσαι, όπως κι αν έζησες..

Είναι ας πούμε ένα respect ενάντια στην αυτοκτονία. Και δε μιλάω απαρέτητα στην αυτοκτονία που ξέρουμε όλοι, αλλά και στην στάση που έχουν κάποιοι απέναντι στη ζωή, για όλη τους τη ζωή. Που είναι σαν να ζουν νεκροί..

Θα μπορούσα τώρα να πω κι άλλα, αλλά τότε δε θα ήταν απλά ένα σχόλιο οπότε σταματάω εδώ.. :)
Ίσως αργότερα ξαναθίξω αυτό το θέμα σε κάποια ανάρτηση και τα ξαναπούμε..

Καλό βράδυ.. Φιλιά! :)

Adis είπε...

Σεισάχθεια,
μάλλον έτσι είναι τελικά..

(Αν και δε ξέρω αν πάτωσα ακόμη.. Νομίζω απλά ότι προλαμβάνω κάποιες καταστάσεις...) ;)

Καλό βράδυ. :)


Γλύκα,
ναι μάλλον γι' αυτό. Αλλά ακόμα και αυτοί οι λίγοι που καταλαβαίνουν εξ αρχής την αξία κάποιον πραγμάτων και ανθρώπων γύρω τους δεν το δείχνουν αρκετά με αποτέλεσμα να μη φαίνεται πόσο εκτιμούν κάτι.. Όταν βέβαια χάσεις αυτό το κάτι, ανοίγεσαι και δείχνεις ακριβώς αυτά που νιώθεις και που ένιωθες, γιατί ξέρεις πως δεν έχεις τίποτα περισσότερο να χάσεις.. Και εκεί είναι που όλοι χάνουμε το παιχνίδι...

Καλό σου βράδυ! :)

Syderia είπε...

imerologiou toixou, etos 1986, draxmas 20. osa plirwneis, pairneis.

Adis είπε...

Syderia,
κατά βάση ναι.. Αλλά καμιά φορά γίνεται και το αντίθετο νομίζω..
Welcome! :)


Καλό ξημέρωμα.. :)

Kiitos...